[KKU # 253] Neo V P.1
posted on 29 Jan 2012 19:13 by kainoo in KKUเมื่อวาน
เป็นวันที่วิ่งวุ่นมากฮะ แล้วก็เป็นวันที่ทำตัวบ้าบอแปลก ๆ
เริ่มแรกเลยฮะ
ไปทำงานตามที่พี่แพรสั่ง คือพี่แพรเลื่อนนัด มานัดวันเสาร์แล้ววันเสาร์เป็นวันที่บักปอนมันจะมาเอามือถือ
แล้วไงต่อ ก็ต้องให้อาร์ม (น้องชาย) มาส่งที่คณะซึ่งก่อนหน้านั้นก็เอาของที่ระลึกที่จะทำให้รุ่นพี่
ไปเคลือบแล้วก็ไปเอากุญแจหอให้บักปอน จ่ายเงินให้มันพร้อม =[]=
จากนั้นก็ไปที่คณะแล้วก็ไม่ได้ทำอะไร รอของที่จะทำงาน มองดูนาฬิกามันก็จะเที่ยงแล้ว
ตามนัด
จากนั้นต้องตัดสินใจครับ ระหว่างบักปอน(ที่นัดก่อน) กับสาขา(ที่กุเป็นเฮด)
งานนี้เล่นเอาเครียด แล้วอาร์มก็มารับ =.=" นั่น สรุปแล้วว่ากุต้องเลือกบักปอน
ฮ่า ๆๆๆๆ แล้วก็ขึ้นรถกับน้องไปเซนแบบทิ้งงานสาขา (กุยอมรับว่าเมื่อวานกุเลวสุด ๆ)
แล้วไงก็ ก็ไปที่เซน ไปกินข้าว ไปดูหนังสือ ไปส่องมือถือให้บักปอน เพราะว่ามันกลัว
จะมีคนเอาของมันไป =.=" จากนั้นก็นั่งรอ
แล้วบักปอนก็โทรมา แล้วมันก็บอกว่ายุคอฟฟี่เวิร์ล แล้วผมก็งงว่าคอฟฟี่เวิร์ลมันยุตรงไหน
ก็เลยลงบันไดเลื่อนไปที่ชั้น 2 ก็เจอกับร้านคอฟฟี่เวิร์ล แล้วก็เจอบักปอน!!!!
วินาทีแรกที่เห็นนี่แบบ...
ชุดเมริง
=.=" โคตรสบาย ๆ เลย แบบเสื้อแขนกุด (เหมือนกุ) กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ
สุดยอด ๆๆๆ บักปอนขาวมาก หล่อมาก
55555
เห็นนี่แทบกระโดดกอดอ่ะ
พอเจอกันก็ไปกดเงิน แล้วก็ไปเอามือถือ
แบบว่า อุตส่าถ่ายวีดีโออย่างดี มือเสือกไปกดโดนปุ่มหยุด แล้วกุไม่รุ กุก็อัดไปเรื่อย ๆ
พอมาเปิดดู แมร่ง กุไม่ได้อัด 0.0 บักปอดมันยิ่งรั่ว ๆ ยุ ฮ่า ๆๆๆ //ปาดน้ำตา//
จากนั้นก็ลงทะเบียนมือถือ Sony neo V จ่ายเงิน บลา ๆ อะไรของมันไม่รุ
แล้วพี่เขาก็ขอเวลาเช็คเครื่อง 30 นาที
ก็ไปกินข้าวกัน บักปอนก็กินคนเดียว เพราะผมกะน้องกินกันเสร็จแล้ว
มันก็ซื้อข้าวขาหมู แล้วเอาช้อนมาให้ผมด้วย ผมก็นั่งเล่นคอม กำลังเล่นดี ๆ โทรสับมา
แบบว่า กุหนีมาห้าง งานยังตามกุมา //น่ากลัวมาก//
แล้วเป็นงานที่เร่งมาก เพราะมันคืองานตัดต่อเพลงที่ต้องส่งให้ทันก่อนห้าโมงเย็น
แล้วอินี่ดูเวลา สี่โมงเย็น
เหยดดดดดดดดดด
มือพันกัน แล้วงานแต่ละอย่างมันเร่ง แล้วการประสานงานมันไม่ดี อีกทั้งกลัวโน๊ตบุคแบตหมด
เพราะตั้งแต่ลง Lion มา แมกมันกินแบตมาก
บักปอนกับอาร์มก็นั่งดูผมบ้า
แล้วบักปอนมันก็เลยไปซื้อเป๊าะเปี๊ยะมา มันก็เรียกผม ผมบอกว่า เออ เมริงกินไปก่อน
เดี๋ยวกุไปกิน
ผ่านไปประมาณ 5-10 นาที เงยหน้าขึ้นจากโน๊ตบุค
กำลังเห็นบักปอนเอาเป๊าะเปี๊ยะชิ้นสุดท้ายเข้าปาก
ไคนี่นั่งมองแบบ... ไหนเมริงบอกว่าเมิรงชวนกุไง???
แล้วเมริง???.... พูดไม่ออก งอนกันเลยทีเดียว =[]=!!!
จากนั้นก็กลับมางมกับงานบวกความเครียดต่อ รอบนี้เวลาเร่ง อีกทั้งยังแปลงไฟล์ไม่ได้
(เพราะกุอ่านอังกฤษไม่ออก) บักปอนเลยวิ่งมาดูหน้าจอ แล้วมาอ่านภาษาอังกฤษให้ (กุอาย)
แล้วมันก็บอก ๆๆๆ จนสามารถแปลงไฟล์ได้ ตอนนี้น้ำตาคลอเลย เพราะกลัวทำไม่ทันเวลา
เพื่อนโทรมาสั่งงาน มือนึงถือโทรศัพท์ มือนึงพิมพ์
ปรากฏว่า มันรนครับพี่น้อง ทำไม่ได้ ต้องผลักโน๊ตบุคให้บักปอนพิมพ์
ส่วนผมก็คุยโทรศัพท์
แล้วพอบักปอนมันจัดการอะไรให้เสร็จเรียบร้อย
แทบจะก้มลงไปกราบเพื่อสำนึกบุญคุณ 555555
จากนั้นก็ไปเอามือถือ ดิ่งกลับมาที่คณะ
ลากบักปอนมาด้วย ไปลงที่คอมเพล็ก แวะซื้อ CD ไปไรท์ แล้วระหว่างที่รอรถฟรีมหาลัย
ก็เอาแผ่นออกมาไรท์ ระหว่างนั้น เซ็งคนเดินผ่านไปผ่านมามองบักปอน (กุหวง) ฮ่า ๆๆๆ
ปรากฏว่าไรท์ไม่ได้ =[]=!!! หรือกุไรทืไม่เป็นไม่รุ
รุแต่ว่า ตอนนั้นเครียดโคตรพ่อง
สุดท้ายส่งไฟล์ให้พี่แพรเอาไปไรท์
จากนั้นก็มาที่คณะ
ทำงานซักพัก ก็ไปส่งบักปอนไปที่หอ รอรถนานมาก จนผมกับบักปอนมองหน้ากัน
แล้วผมก็เลยบอกว่า "งั้นเดินเหอะ" สุดท้าย
ตัดสินใจเดิน ไปถึงหอ (กุเหนื่อย) แต่บักปอนบอกว่า แค่นี้จิ๊บ ๆ
จากนั้นก็ไปเอากุญแจกับพี่เอม เจ้าของหอ แล้วก็เข้าห้อง
พอถึงห้อง ไคโนะวางกระเป๋า แล้วบอกว่า คืนนี้กุจะนอนที่นี่
บักปอนบอก ตามใจ
ฮ่า ๆๆๆๆ
แล้วผมก็ทิ้งของ ทิ้งอะไรไว้ที่ห้องเพื่อเป็นเครื่องยืนยันว่า กุนอนแน่ ๆ
ฮาาาาาา
แล้วผมก็ต้องรีบออกมาจากห้อง เพื่อกลับคณะ
วิ่งขึ้นรถสายอย่างรวดเร็ว ติดต่องาน เช็คเรื่องบลา ๆ
โดยที่กุไม่รุเลยว่า บนรถนั่นมีเซมไปอยู่ด้วย 0.0
ไว้พรุ่งนี้จะมาต่อฮะ